Ruhun bu dünya hikayesindeki en büyük sızısı, geldiği o bezm-i elestteki sözünü ve asıl vatanını unutmuş olmasıdır. Cilveli Rabbim, sanki insanın üzerine serpilmiş o gaflet tozunu silkelemek ve o kadim yolculuğu, yani tekamülü hatırlatmak için A’râf Suresi’nin 172. ayetinde şöyle buyurur;

"Hani Rabbin âdemoğullarının bellerinden zürriyetlerini almış ve onları kendilerine şahit tutarak: 'Ben sizin Rabbiniz değil miyim?' demişti. Onlar da: 'Evet, şahit olduk' demişlerdi..."

Bu ayet ruhun tekâmül serüvenindeki o ilk ve en büyük "Biat" makamıdır. Tasavvufun o ince lisanında bu, "Kâlû Belâ"nın, yani ruhun aslına verdiği o sözün her an yeniden hatırlanmasıdır. Tekâmül dediğimiz şey, aslında bir "yeniden öğrenme" değil, bir "hatırlama" halidir.

Ruh, bu topraktan kafese girdiğinde, o ilahi nurun ve verdiği sözün üzerine kalın perdeler çekilir. İnsan bu dünyada acıyla, neşeyle, darlıkla ve bollukla yoğurulurken aslında tek bir şeyi arar; O ilk andaki saflığını ve o ilk sesin yankısını. Tekâmül, ruhun üzerindeki o kesif dünya kirini, nefsin o ağır tortularını tek tek ayıklayıp, altındaki o saklı cevheri, yani o ilk şahitliği yeniden gün yüzüne çıkarma senaryosudur.

Bırak, bu ayet kalbinde bir pusula olsun. Attığın her adımda, aldığın her nefeste o "Evet" deyişini hatırla. Çünkü insan, ancak hatırladığı kadar hürdür ve ancak aslına yaklaştığı kadar kâmildir.

Bu yüzden demedim mi? Hikayeni Hatırla..

Bu muazzam ayetin enerjisi için en gösterişli taşımı seçtim. Her biri bir yaşam, her biri bir parmak izi. Görüp görebileceğiniz en ilahi sanat bu taş.

Semavi bir mücevher...

Şifa olsun

LIMITED

Beyla

Gefjon

Menglöð

Njörðrun

Ilmr

Hlín-tek

Tin Hinan

Gem Kunzit Bileklik

1.5

Dâstânat Râ Be Yâd Âr

Lebbeyk

Mercan Kolye

Belkıs

Dísir

Ásta

Rindr

Menglöð

Gerd

Þrýðheikr

Borghild