Travma Sonrası Stres Değişimi

<p>Bir çocuk için dünya, anne ve babasının gözlerinden yansıyan ilahi bir bahçedir. Travma, bu bahçenin kapılarının aniden kapanmasıdır. </p><p>Normalde yaşam enerjisi (Prana veya Chi), bir nehir gibi dairesel akar. Ancak travma anında, çocuğun zaman algısı "şimdi"de donup kalır. Ezoterik anlamda çocuk, o dehşet anının içine sıkışır. Beden büyüse de, ruhun bir parçası o saniyede, o mekânda asılı kalır.</p><p><br></p><p>"Zaman, göklerin ve yerin yaratıldığı gündeki heyetine (şekline) dönmüştür." (Hadis-i Şerif meali / Buhari) Severim bu hadisi.</p><p>Travma sonrası stres, ruhun o "eski dehşet anına" sürekli geri dönme arzusudur; çünkü ruh, yarım kalan o enerjiyi tamamlayıp özgürleşememiştir.</p><p><br></p><p>Çocuğumuzun kalbi konuşsun biz çekilelim aradan.</p><p><br></p><p>Allah'ım;</p><p>Zamanın o donmuş saniyesinde asılı kalan çocukluğumu, korkunun pençesinde unuttuğum o nefesimi, Senin sonsuz şefkatinin eliyle geri getir. Sen ki Hz. Yusuf’u kuyunun karanlığından, Hz. Yunus’u balığın karanlık karnından çıkardın; beni de zihnimin karanlık dehlizlerinden, o seslerin ve gölgelerin içinden 'Selâm' isminle çekip çıkar.</p><p><br></p><p>Kırılan aura kalkanımı, Senin 'El-Cebbar' isminin onarıcı gücüyle yeniden ör. Boğazımda düğümlenen o anlatılamaz kederi, 'El-Fettah' isminle ferahlığa aç. Bedenimi ruhuma yeniden güvenli bir yuva kıl.</p><p><br></p><p>Senden başka sığınağı olmayan bu küçük kalbi, 'Es-Samed' olan zenginliğinle doyur. Korku benden gitsin, yerine Senin o sarsılmaz huzurun gelsin.</p><p><br></p><p>Benim ışığım Senden gelir ve yine Sana döner</p><p>Âmin.</p><p><br></p><p>Şifa, o 'Bütünlük' halinin yeniden hatırlanmasıdır.</p>