Çocuklarda Dehb

<p>"Allah’ım, her şey neden bu kadar hızlı?</p><p><br></p><p>Zihnimin içinde binlerce vahşi at aynı anda hiç bilmediğim bir yöne doğru koşuyor; dizginleri elimden kaçıyor, ne onları durdurabiliyorum ne de nereye gittiklerini biliyorum. Gözüm bir renge takılıyor, kulağım bir sese kaçıyor, aklım ise her saniye başka bir dünyanın kapısını çalıyor. Bir yerlere sığamıyorum Allah’ım; bu beden bana dar, bu sıra bana hapis, bu sessizlik bana ağır geliyor.</p><p><br></p><p>Herkesin bir çizgi üzerinde yürüdüğü bu dünyada, ben sürekli o çizgiden düşüyorum. Ellerim benden izinsiz hareket ediyor, bacaklarım hiç durmadan koşmak istiyor. Bir şeyi bitirmeden öbürüne koşan bu dağınık ruhumu, bir kovanın içinden taşan sular gibi topla n'olur. Unuttuğum her kelimede, yarım bıraktığım her işte, daldan dala atlayan her düşüncemde ben aslında seni ve kendimi arıyorum.</p><p><br></p><p>Lütfen o hırçın atların alnına elini koy ve onları yavaşlat. Zihnimin içinde sürekli patlayan o havai fişekleri söndür de yerine sakin bir mum ışığı bırak. Kalbimi bir çapa gibi derin sularına sal ki, bu dünyanın rüzgarı beni her esişte başka bir yere savurmasın. Beni kendi merkezimde, o hiç bozulmayan sessizliğinde ağırla.</p><p><br></p><p>Dağınıklığımı senin birliğinle (Tevhid) topla. Zihnimi, içinde binlerce sesin bağırdığı bir pazar yerinden çıkarıp, huzurlu bir mabedin sessizliğine taşı. Sadece bir tek şeye bakıp orada seni görebilecek kadar duru, bir tek yerde oturup orada dünyayı hissedebilecek kadar ağır kıl beni.</p><p><br></p><p>Ruhumun bu bitmek bilmeyen göçünü durdur, beni evime, yani kendi kalbime ulaştır.</p><p><br></p><p>Amin."</p>