Uyaran Hassasiyeti

<p>Allah’ım, burası bazen benim için çok fazla; sanki herkesin normal bulduğu her şey, benim ruhuma çarpan birer fırtına gibi.</p><p><br></p><p>Bir ses duyuyorum, başkaları için sadece bir gürültü ama benim kulaklarımda gök gürlemesi gibi patlıyor. Bir ışığa bakıyorum, herkes için sadece aydınlık ama benim gözlerimi yakıp zihnimi karartıyor. Tenime değen bir kumaş, yumuşak bir dokunuş bile bazen canımı yakan binlerce iğneye dönüşüyor. Dünya üzerime çok hızlı, çok renkli ve çok sert geliyor. Ruhumun pencereleri o kadar açık ki, dışarıdaki her toz zerresi gelip kalbimin ortasına yerleşiyor.</p><p><br></p><p>Sanki korumasızım Allah’ım; herkesin ruhunda olan o görünmez zırh bende çok inceymiş gibi hissediyorum. Kalabalık bir yere girdiğimde binlerce farklı enerji üzerime hücum ediyor, nefesim daralıyor, saklanacak bir yer arıyorum. Kendimi korumak için ellerimle kulaklarımı kapatıyor, gözlerimi yumuyorum; çünkü içimdeki o hassas denge en küçük bir sarsıntıda altüst oluyor. İnsanlar neden kaçtığımı anlamıyor, ama ben sadece bu yoğunluğun içinde boğulmamaya çalışıyorum.</p><p><br></p><p>N'olur Allah’ım, ruhumun etrafına senin huzurundan örülmüş, şeffaf ama sarsılmaz bir kale inşa et. Dışarıdaki gürültüyü kalbime ulaşmadan yumuşat, parlak ışıkları ruhumu yormayacak bir serinliğe dönüştür. Bana bu dünyanın karmaşası içinde kendi sessiz ve güvenli adalarımı bulmayı öğret.</p><p><br></p><p>Bedenimi ruhum için huzurlu bir sığınak eyle; öyle ki, dışarıda ne kadar büyük bir fırtına koparsa kopsun, ben kendi içimdeki o dingin gölde sakin kalabileyim. Hassasiyetimi bir yük değil, senin güzelliklerini daha derinden hissetmemi sağlayan özel bir lütuf olarak yaşat bana.</p><p><br></p><p>Beni yormayan, ruhumu acıtmayan o saf ve yumuşak sevginle sarmala.</p><p><br></p><p>Amin.</p>