Takıntılı Davranışlar-Kontrol İhtiyacı

<p>Allah’ım, dünya çok belirsiz ve ben her şeyin yerli yerinde durduğundan emin olmazsam sanki her şey bir anda yıkılacakmış gibi hissediyorum.</p><p><br></p><p>İçimde susmak bilmeyen bir ses var; kapıyı üç kez kapatmazsam, oyuncaklarımı aynı sırayla dizmezsen veya ellerimi defalarca yıkamazsam kötü bir şeylerin olacağını fısıldıyor. Bu dünya benim için çok karmaşık, çok dağınık ve çok tehlikeli... Sadece kendi küçük düzenimi kurduğumda, her şeyi kontrol edebildiğim o dar alanda biraz nefes alabiliyorum. Bir şeyler eksik kaldığında veya sırası değiştiğinde sanki ruhumun zırhı deliniyor ve o korkunç boşluk içeri sızıyor.</p><p><br></p><p>Zihnim aynı düşüncenin etrafında bir kafesteki kuş gibi durmadan dönüyor. Bir şeyi yapmazsam başıma bir iş geleceği korkusu, kalbimi bir mengene gibi sıkıştırıyor. Kendi kendime kurduğum bu kurallar aslında benim kalem, benim sığınağım; ama şimdi bu kale üzerime yıkılıyor, bu kurallar beni hapsediyor. Kontrol etmeye çalıştıkça aslında ben o korkunun esiri oluyorum.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, kalbime o çok aradığım 'güven' duygusunu ver. Evrenin ve hayatın benim kontrolümde değil, senin o şefkatli ellerinde olduğunu ruhuma hissettir. Bana bırakmayı, akışa güvenmeyi, her şeyi tutmak zorunda olmadığımı öğret. Zihnimin o dar odalarını senin ferahlığınla genişlet; o takıntılı sesleri senin dinginliğinin içinde erit.</p><p><br></p><p>Eksik kalsa da, sırası bozulsa da, her şey dağınık olsa da benim güvende olduğumu kalbime fısılda. Beni bu zihinsel hapishaneden çıkar; her şeyi tutmaya çalışan yorgun ellerimi senin merhametine bırakabilmem için bana huzur ver. Dünyayı kontrol etmekten vazgeçip, senin sevginin içinde dinlenmek istiyorum.</p><p><br></p><p>Amin.</p>