Çocuklarda Gece Korkuları

<p>Allah’ım, güneş çekilip gölgeler uzadığında, odamın duvarları sanki başka bir dünyanın kapılarına dönüşüyor.</p><p><br></p><p>Işıklar söndüğünde, eşyalar şekil değiştiriyor; gündüz oyun arkadaşım olan oyuncaklar, gece yabancı ve ürkütücü birer silüete bürünüyor. Karanlığın içinde görünmeyen gözlerin beni izlediğini, perdenin arkasında birilerinin saklandığını veya yatağımın altındaki o derin boşlukta bilinmez bir karanlığın beklediğini hissediyorum. Zihnim, korku dolu masallar uyduruyor ve kalbim göğüs kafesime sığmayan ürkek bir kuş gibi çarpıyor. Gözlerimi kapatmaya korkuyorum; çünkü kapattığım an o hayallerin gerçeğe dönüşmesinden, ışığa bir daha ulaşamamaktan korkuyorum.</p><p><br></p><p>Sanki gece olunca savunmasız kalıyorum Allah’ım. Sesler büyüyor, sessizlik ise daha da ağırlaşıyor. En küçük bir tıkırtı ruhumda fırtınalar koparıyor. Bu karanlık denizinde kendimi yapayalnız ve korunmasız bir sandal gibi hissediyorum. Korku, uykumun önüne aşılmaz bir duvar gibi örülüyor.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, bu karanlığı senin o sıcacık ve yumuşak nurunla aydınlat. Odamın her köşesini, yatağımın her yanını senin güven veren huzurunla doldur. Görünmez ellerinle başımı okşa ve bana 'Korkma, ben yanındayım' diye fısılda. O ürkütücü gölgeleri, senin koruyucu kanatlarının altına alarak şefkatli hayallere dönüştür.</p><p><br></p><p>Zihnimi korkunç masallardan temizle, yerine huzurlu bahçelerin, yıldızlı ama dost gökyüzlerinin resmini koy. Beni gecenin tekinsizliğinden değil, senin sarsılmaz emniyetinden emin kıl. Karanlığı, ruhumun dinleneceği güvenli bir kucak eyle.</p><p><br></p><p>Bu gece ve her gece, senin sonsuz sevgine yaslanarak huzurla uyumama izin ver.</p><p><br></p><p>Amin.</p>