YEME BOZUKLUKLARI

<p>Allah’ım, bedenimle aramdaki o huzurlu bağın koptuğu, yemekle olan ilişkisinden ziyade kendi değerini ve duygularını bu döngüyle tartmaya çalışan ruhumun yorgunluğuyla sana yöneliyorum.</p><p><br></p><p>Şu an kendimi aynadaki aksine yabancılaşmış, her lokmayı bir pişmanlığa ya da bir kaçışa dönüştürmüş bir halde buluyorum. Ya aşırı bir kontrolle kendimi kısıtlıyor ya da içimdeki o dinmeyen boşluğu yiyeceklerle doldurmaya çalışırken kontrolü tamamen kaybediyorum. Bedenimin ölçüleri, kilom veya yediğim her şey zihnimde aşılması imkansız birer takıntı haline geldi. Bu durum sadece sağlığımı değil; neşemi, sosyal hayatımı ve kendime olan şefkatimi de elimden alıyor. Kendimi bazen bir rakamın esiri, bazen de kendi gövdemin içinde bir suçlu gibi hissediyorum.</p><p><br></p><p>Sanki içimdeki o derin huzursuzluğu, kendimi aç bırakarak ya da durduramazca yiyerek dindirebileceğime dair bir yanılsamanın içindeyim. Bedenimi sevilecek bir emanet değil, sürekli düzeltilmesi veya cezalandırılması gereken bir düşman gibi görmekten yoruldum.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, zihnimdeki bu karmaşayı ve kendime dair o hırçın bakış açısını senin sükunetinle değiştir. Bana bedenimi senin bir mucizen olarak görmeyi, ona ihtiyaç duyduğu besini ve sevgiyi dengeyle verebilme iradesini bağışla. Kendimi bir ölçü birimiyle değil, ruhumun derinliğiyle ve varlığımın kıymetiyle tartmayı nasip eyle. O doymak bilmeyen duygusal açlıklarımı ya da o katı kısıtlamalarımı senin içsel huzurunla onar.</p><p><br></p><p>Bana yemekle barışık, bedeniyle uyumlu ve aynadaki aksine şefkatle bakan bir ruh hali nasip eyle. Zihnimi bu takıntılardan arındır; beni sağlığın o sade dengesine, hayatın o doğal lezzetine ve kendimle olan sarsılmaz barışıma ulaştır.</p><p><br></p><p>Amin.</p>