Travma Sonrası Stres Bozukluğu

<p>Allah’ım, üzerinden zaman geçmiş olsa da ruhumda dün gibi taze kalan o sarsıntının, zihnimde davetsizce yankılanan o anıların ve bedenimi her an tetikte tutan o ağır yükün yorgunluğuyla sana yöneliyorum.</p><p><br></p><p>Yaşadığım o zorlu vaktin izleri, bugünümü bir gölge gibi takip ediyor. En ufak bir sesten irkilmek, bir görüntüyle o ana geri dönmek ve kendimi hiçbir yerde tam anlamıyla güvende hissedememek; ruhumu her geçen gün biraz daha aşındırıyor. Zihnim, beni korumak adına sürekli o karanlık senaryoları tekrarlarken, ben hayata karışmakta, insanlara güvenmekte ve en önemlisi kendime inanmakta zorlanıyorum. İçimdeki o huzursuz bekleyiş, uykularımı bölüyor, neşemi çalıyor ve beni kendi gövdemin içinde bir yabancıya dönüştürüyor.</p><p><br></p><p>Sanki o an hiç bitmemiş, o olay hayatımın orta yerinde bir düğüm gibi kalmış ve ben o düğümü çözmeye çalıştıkça daha da daralıyor gibiyim. Ruhumdaki bu yaraların sızısı, bazen öfke, bazen derin bir hüzün, bazen de tam bir hissizlik olarak karşıma çıkıyor.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, zihnimdeki o keskin görüntüleri ve ruhumdaki o yankıları senin dindirici merhametinle yatıştır. Bedenime artık tehlikenin geçtiğini, şu anın güvenli olduğunu hissettirecek o sarsılmaz sükuneti bağışla. Hafızamdaki o ağır yükleri senin rahmetinle hafiflet; bana geçmişin prangalarından kurtulup bugünün güzelliğine uyanma gücü ver. Kalbime o her şeyi onaran şifanı indir; kırılan güvenimi, sarsılan özdeğerimi ve zedelenen yaşama sevincimi yeniden inşa et.</p><p><br></p><p>Bana bu süreçte kendime karşı sabırlı ve şefkatli olmayı nasip eyle. Zihnimi o 'neden' ve 'keşke'lerin karanlığından çıkarıp, huzurlu bir kabullenişin aydınlığına ulaştır. Beni korkuların yönettiği bir hayattan, güvenin ve huzurun hakim olduğu bir geleceğe sağlıkla taşı. Ruhumu dingin, adımlarımı emin, yarınlarımı ise emniyet içinde eyle.</p><p><br></p><p>Amin.</p>