OKB

<p>Allah’ım, zihnimin içinde dönüp duran, susturamadığım o davetsiz düşüncelerin ve beni aynı şeyleri tekrar tekrar yapmaya zorlayan o içsel baskının yorgunluğuyla sana yöneliyorum.</p><p><br></p><p>Biliyorum ki bu düşünceler benim gerçek iradem değil; zihnimin yarattığı, beni güvende tutmaya çalışan ama aslında beni esir alan birer yanılsama. Bir kapıyı defalarca kontrol etmek, bir şeyi defalarca yıkamak ya da zihnime düşen o huzursuz edici ihtimalleri bir türlü kovamamak; hayatın akışını benim için çok zorlu bir sınav haline getiriyor. Kendimi bazen kendi düşüncelerimin mahkumu, bazen de bir belirsizliğin kurbanı gibi hissediyorum. Doğru olduğunu bildiğim şeylerle, zihnimin 'ya değilse' diyen o ısrarlı sesi arasında kalmaktan çok bunaldım.</p><p><br></p><p>Sanki içimde bir yerlerde aşırı hassas bir alarm sürekli çalıyor ve ben o alarmı susturmak için aynı yolları yürümekten yorgun düşüyorum. Bu döngünün içinde kaybolmak, hayatın sadeliğini ve anın huzurunu kaçırmama sebep oluyor.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, zihnime o sarsılmaz sükuneti ve güven duygusunu bağışla. Beni o 'tamamlanmamışlık' hissinden, o bitmek bilmeyen şüphelerden ve 'ya bir şey olursa' korkusundan kurtar. Zihnimdeki o düğümleri senin ferahlığınla çöz. Bana belirsizlikle barışma gücü, her şeyi kontrol edemeyeceğimi kabul etme cesareti ve düşüncelerimin sadece birer düşünce olduğunu görecek bir berraklık nasip eyle.</p><p><br></p><p>Bana irademi bu takıntıların elinden alacak o içsel dirayeti ver. Kalbimi emin, zihnimi sakin ve adımlarıma özgür kıl. Beni kendi zihnimin labirentlerinden çıkarıp, hayatın o doğal ve esnek akışına sağlıkla kavuştur.</p><p><br></p><p>Amin.</p>