VAJİNİSMUS

<p>Allah’ım, bedenim bugünlerde kendini çok sıkı bir korumaya aldı; ruhumun kapılarını en derin sevgilere bile kapatacak kadar güçlü ve aşılması zor bir kale inşa etti.</p><p><br></p><p>Zihnim 'her şey yolunda' derken, bedenim sanki görünmez bir tehlike varmışçasına tetikte bekliyor, kendini kaskatı bir zırhla sarıyor. Bu, benden bağımsız, bedenimin beni korumak için seçtiği bir dil; ama ben artık bu zırhın içinde yorulduğumu, bu katı korunma ihtiyacının ötesine geçmek istediğimi hissediyorum. Kendimi eksik ya da hatalı görmüyorum; sadece bedenimle ruhumun bir yerlerde birbirini yanlış anladığını, bedensel tepkilerimin ruhumun arzusuna eşlik edemediğini biliyorum.</p><p><br></p><p>Sanki içimdeki o hassas çocuk, kapıları sımsıkı kapatmış ve dışarıya güvenmeyi bekliyor. Bedenimin bu sarsılmaz direnci, aslında ne kadar değerli olduğumun ve kendimi sakınma gücümün bir kanıtı; fakat şimdi bu gücü, korkuyla değil, huzurla ve teslimiyetle dönüştürmek istiyorum. Bir bütün olmanın, sevgiyle birleşmenin o doğal akışına kendimi bırakabilmeyi özlüyorum.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, bedenimdeki bu aşırı koruma refleksini senin o sonsuz yumuşaklığınla sakinleştir. Kaskatı kesilen her bir hücreme 'güvendesin' serinliğini indir. Bedenime kendi sınırlarını korkuyla değil, sevgiyle çizmeyi; ruhuma ise bu sınırlar içinde huzurla dans etmeyi öğret. İçimdeki o gergin telleri birer birer gevşet, bedenimin o katı savunmalarını senin merhametinle esnet.</p><p><br></p><p>Bana bedenimle barışmayı, onun bu dilini anlayıp onu şefkatle dönüştürmeyi nasip eyle. Korkunun yerini derin bir güvene, gerginliğin yerini ise tam bir akışa ve özgürlüğe bırak. Beni kendi gövdemin içinde en huzurlu, en emin ve en özgür halime ulaştır.</p><p><br></p><p>Amin.</p>