TİROİD

<p>Allah’ım, boğazımda düğümlenen o sessiz çığlıklar, söyleyemediğim sözler ve içime attığım kırgınlıklar sanki bedenimin dengesini elinden aldı.</p><p><br></p><p>İçimdeki o küçük ama devasa merkez, hayatın ritmini şaşırdı; ya çok hızlı koşup kendimi tüketiyorum ya da bir sisin içine hapsolmuş gibi yerimden kalkamıyorum. Kalbim bazen nedensiz bir telaşla çarpıyor, bazen de ruhumun üzerine ağır bir keder perdesi iniyor. Sesim kısılıyor, kelimelerim boğazımda takılı kalıyor; sanki kendimi dünyaya anlatmakta geç kalmışım gibi bir yorgunluk içindeyim. Bedenim değişiyor, aynadaki aksim bana yabancılaşıyor; saçlarımdan tırnaklarıma kadar her zerrem bu içsel karmaşanın izlerini taşıyor.</p><p><br></p><p>Sanki vaktinden önce gelen bir yorgunluk ya da durduramadığım bir hırs arasında sıkışıp kaldım. Ruhumun ayarlarıyla oynayan bu belirsiz halsizlik ve gerginlik, beni en çok kendimden uzaklaştırıyor. İçimdeki o yaşama sevincini, o dengeli ve huzurlu kadını bulmakta zorlanıyorum.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, boğazımdaki bu tıkanıklığı, bu düğümü senin sonsuz nizamınla çöz. Bedenimin ritmini senin o sarsılmaz dengenle yeniden kur. Fazla olanı sakinleştir, eksik olanı merhametinle tamamla. Ruhumun neşesini bedenimin sağlığıyla birleştir; her hücremin birbiriyle uyum içinde, huzurla çalışmasını sağla.</p><p><br></p><p>Bana kendimi ifade edebilme cesareti, içimdeki yükleri senin sonsuz rahmetine bırakma hafifliği ver. Boğazımdaki o sızıyı ferahlığa, çarpıntılarımı sükunete, yorgunluğumu ise taze bir enerjiye dönüştür. Beni bu dalgalı hallerden çıkarıp, sağlığın ve dengenin o emin kıyısına ulaştır.</p><p><br></p><p>Amin.</p><p><br></p>