Çocuklarda Bilgisayar-Oyun ve İnternet Kullanım Bozuklukları

<p>Bu şifa hikayesine 2 düzlemden bakmak istedim. Önce bir annenin duasını sonrasında ise evladın Allah'a duasını yazmak istedim. Zira bağımlılığın içindeki evlat konunun çok da farkında olmayabilir.</p><p><br></p><p>Bugün Sana bir anne olarak, kalbim avucumda, içimdeki o derin endişeyle geldim. Bana emanet ettiğin, gözümden sakındığım yavrumun kalbini de, benim şu an hissettiğim çaresizliği de en iyi Sen biliyorsun.</p><p><br></p><p>Allah'ım, evladımın o sanal dünyanın, parlak ekranların ve oyunların içinde kayboluşunu izlemek içimi çok acıtıyor. Onu o dünyadan çekip almaya çalıştığımda bana öfkelenmesini, aramızdaki o sıcacık bağın yavaş yavaş kopmasını görmek beni kahrediyor. Gözlerindeki o neşeli, hayata bakan ışığın sönüp, yerini ekranın donuk dumanına bırakmasına dayanamıyorum.</p><p><br></p><p>Kendimi bazen yetersiz hissediyorum; ona yetemediğimi, onu koruyamadığımı düşünerek geceleri gözyaşı döküyorum. Onun gerçek dünyadan, arkadaş ilişkilerinden, hayatın o saf ve temiz neşesinden uzaklaşıp yalnızlaşması yüreğimi yakıyor.</p><p><br></p><p>Sen her şeye gücü yetensin, çaresizlerin sığınağısın. Yalvarırım evladımın zihnini bu bağımlılıktan, bu sanal esaretten temizle. Onun kalbine, iradesine bir güçlü kilit vur ki o zararlı ekranlara 'hayır' diyebilsin. Zihnini berraklaştır, ruhuna bir dinginlik ver. İnternetin sahte dünyasında aradığı o heyecan ve mutluluğu; bizim sevgimizde, doğada, faydalı ilimlerde ve gerçek dostluklarda bulmasını nasip et.</p><p><br></p><p>Bana da bir anne olarak sabır, tükenmeyen bir şefkat ve doğru adımlar atabilmem için feraset ver. Yavrumu o odadan, o yalnızlıktan ve bu çağın bu büyük hastalığından sevginle ve şifanla çekip çıkar Allah'ım. Onu bana, bizi birbirimize yeniden bağla.</p><p><br></p><p>Amin..</p><p>....</p><p>Evladın duası ise şöyle olurdu;</p><p><br></p><p>Bugün Sana içimdeki o bitmek bilmeyen huzursuzlukla geldim. Beni her an gördüğünü, bilgisayarın ya da telefonun ışığı yüzüme vururken kalbimin arkasında sakladığım o pişmanlığı en iyi Senin bildiğini biliyorum.</p><p><br></p><p>Allah'ım, bazen oyunların, videoların ve internetin dünyası beni öyle bir içine çekiyor ki zamanın nasıl geçtiğini, hayatı nasıl kaçırdığımı fark edemiyorum. Ekranın başındayken her şey çok eğlenceli görünüyor ama kapatma zamanı geldiğinde içimde tarif edemediğim bir öfke, bir boşluk ve huzursuzluk başlıyor. Kendimi durdurmak istiyorum, 'Bu son el, bu son video' diyorum ama o düğmeye basacak gücü kendimde bulamıyorum.</p><p><br></p><p>Annem ve babam bana seslendiğinde onlara sinirlendiğim için, ödevlerimi ertelediğim için ve odamda yapayalnız kaldığım için içten içe çok üzülüyorum. Sanki gerçek dünyadan, arkadaşlarımdan ve oyun oynamanın o gerçek neşesinden uzaklaşıyorum. Bu aletler beni iyileştirmiyor, aksine beni daha çok yalnızlaştırıyor ve yoruyor.</p><p><br></p><p>Sen benim bu bağımlılıktan, bu içsel sıkıntıdan kurtulmak istediğimi görüyorsun. Lütfen benim bu sabırsız nefsime, sürekli o ekranı arayan gözlerime ve zihnime bir irade ver. Bana 'dur' diyebilme gücü nasip et. Kalbimi internetin sahte dünyasıyla değil; doğanın, ailemin sevgisinin ve gerçek hayatın güzellikleriyle sakinleştir.</p><p><br></p><p>Zihnimi bu bağımlılıktan temizle, bana ekran olmadan da mutlu olabileceğim güzel meşguliyetler, gerçek arkadaşlar nasip et. Beni bu esaretten sevginle ve şifanla kurtar Allah'ım.</p><p><br></p>