Maryam

<p>Meryem, insanlık tarihinin gördüğü en büyük "teslimiyet simyacısı" ve ilahi dişiliğin yeryüzündeki sarsılmaz kalesidir. Zihnin tüm mantık sınırlarını altüst eden, biyolojik yasaların ötesine geçen o devasa boşluğun, yani "mutlak alıcılığın" adıdır Meryem. Rabbim'in onu seçmesinin sıradan bir dindarlık meselesi olduğunu düşünmüyorum. Bu evrensel bir frekans uyumu.</p><p><br></p><p>Meryem, kendi varlığını bir "hiçlik" makamına indirgemiş, içindeki tüm dünyevi gürültüleri susturarak kendini ilahi olanın tecellisi için kusursuz bir kaba dönüştürmüştür. "Hiçbir şey yapmadan, her şeyi var etme gücü." Simyaya bakar mısınız?</p><p>Modern dünyanın "sürekli eylemde olma" zorbalığına karşı Meryem, sadece "olma" halinin, yani rahim bilgeliğinin zaferinin ta kendisi.</p><p><br></p><p>Âl-i İmrân Suresi 42. Ayeti hatırlatmak isterim;</p><p><br></p><p>"Hani melekler demişti ki: Ey Meryem! Şüphesiz Allah seni seçti, seni tertemiz kıldı ve seni dünya kadınlarına üstün eyledi."</p><p>Besleyen değil, beslenen Meryem; arayan değil, bulunan rahim. İlahi olanın akması için açılmış en berrak kanal... Etkileniyorum bundan.</p><p><br></p><p>Allah’ın onu seçme nedeni, Meryem’in o spiral uyanış yolunda "benlik" kırıntılarından tamamen arınmış olması diye düşünüyorum. Bir tohumun toprağın karanlığında çatlayıp güneşe yürümesi gibi, Meryem de toplumsal yargıların ve imkansızlıkların karanlığında kendi içindeki o ilahi ışığı doğurmuş ve eril dünyanın sert kurallarını, kendi yumuşak ve derin sessizliğiyle darmadağın etmiş. </p><p><br></p><p>Necefle resmedebilirdim ancak bu tahtı, bu enerjiyi. Meryem'in yeryüzüne bize bıraktığı bir enerji varsa bunu gözyaşı bırakmıştır eminim. Ağlama halinin en kutsal ve en hakedişli bedeni Meryem. O yüzden necef. Kristalin içindeki gözyaşı necef. Meryem'in ruh parçacıklarını deneyimlemeye ve şifalanmaya niyetle...</p><p>(Necef gem kalitedir. Meryem charmını da Meryem Anne evinden aldım)</p>