Ms-Multipl Skleroz

<p>Allah’ım, bedenimin yolları sanki sisli bir kış sabahına uyandı; ruhumdan gelen emirler, uçlara ulaşırken yolda kayboluyor ya da yanlış adreslere varıyor.</p><p><br></p><p>Kendi gövdemin içinde, anahtarları değiştirilmiş bir yabancı gibi hissediyorum. Bazen ellerim bir nesneyi kavramayı unutuyor, bazen bacaklarım toprağın yerini bulmakta zorlanıyor. Gözlerimin önüne çekilen o ince perde, dünyayı puslu bir rüyaya dönüştürüyor; dengem bir ip üzerindeki cambaz gibi hassas ve kırılgan. İçimdeki o karmaşık sinir ağları, sanki kısa devre yapmış bir ışık şöleni gibi bazen yanıyor, bazen sönüyor; bedenim benimle kendi dilinde, ağrıyla, uyuşuklukla ve bitkinlikle konuşuyor.</p><p><br></p><p>Sanki bir bilinmezliğin ortasında nöbet tutuyorum Allah’ım. Yarın uyandığımda hangi uzvumun bana eşlik edeceğini, hangi duyumun beni terk edeceğini bilememenin o ağır kaygısı kalbimi sıkıştırıyor. Atakların o fırtınalı dalgaları dindiğinde bile, geriye kalan o derin yorgunluk ruhumu bir örtü gibi sarıyor. Hayat akıp giderken, ben kendi bedenimin içindeki o yavaşlamış zamana mahkûm kalmış gibi hissediyorum.</p><p><br></p><p>N’olur Allah’ım, bu hasar görmüş yolları senin şifalı nurunla onar. Zihnimle bedenim arasındaki o kopuk bağları senin kudretinle yeniden birleştir. Sinir uçlarımdaki o yanmayı serinlet, uyuşuklukları hayat veren dokunuşunla dağıt. Bedenimi ruhum için güvenli ve akışkan bir yuva eyle. Atakların fırtınasından beni koru, her hücreme senin o sarsılmaz dengeni ve şifanı yerleştir.</p><p><br></p><p>Bana bu belirsiz yolculukta çelikten bir sabır ve sönmeyen bir umut ver. Hareketlerime bereket, bakışlarıma netlik, adımlarıma güç bağışla. Bedenim yorulsa da ruhumun senin katında hep zinde ve özgür olduğunu bana hissettir. Beni kendime ve bu hastalığa teslim etme; beni senin sonsuz şifana ve merhametine emanet et.</p><p><br></p><p>Amin.</p>