Çikolata Kisti

<p>Allah’ım, rahmimin derinliklerinde, sanki bedenimin bana bir oyunu gibi sessizce büyüyen, her ay hayatımı bir kördüğüme çeviren bu gizli sızıyla sana sığınıyorum.</p><p><br></p><p>İçimde, olması gereken yerin dışına taşan, kendine hüzünlü ve karanlık yuvalar kuran bu dokular; her döngüde canımı yakan, beni yatağa mahkûm eden, nefesimi kesen birer ateş topuna dönüşüyor. Belime vuran o ağır baskı, kasıklarıma saplanan o keskin bıçak darbeleriyle sanki bedenim kendi içinde bir savaş veriyor. Adı tatlı bir şeyi çağrıştırsa da, yaşattığı o yoğun ağrı ruhumu karartıyor, hareketlerimi kısıtlıyor, beni hayattan koparıp sessiz bir acının içine hapsediyor.</p><p><br></p><p>Sanki bir şeyler içimde düğümlenmiş de, ne çözülüyor ne de akıp gidiyor. 'Geçer' dedikleri her ay daha da ağırlaşan bu yük, sadece bedenimi değil, anne olma hayallerimi, geleceğe dair umutlarımı da gölgeliyor. Kendimi bazen işe yaramaz, bazen eksik, bazen de bu dinmeyen sancının içinde yapayalnız hissediyorum. Kimsenin tam anlamıyla göremediği bu gizli yara, her gün enerjimi sömürüyor.</p><p><br></p><p>N'olur Allah’ım, bu düğümlenmiş dokuları senin 'Şâfî' isminle çöz ve hafiflet. İçimdeki o iltihabı, o sızıyı, o yapışıp kalan kederi senin sonsuz şifanın serinliğiyle yıka. Bedenimin dengesini yeniden kur; organlarımın birbirine olan o sert küskünlüğünü senin merhametinle yumuşat. Bu sancılı döngüleri birer azaba değil, bedenimin yeniden sağlıkla akışa geçtiği birer şifaya dönüştür.</p><p><br></p><p>Bana bu sabır isteyen yolculukta dayanma gücü ver. Kalbimdeki korkuları, 'ya iyileşemezsem' diyen endişeleri senin sarsılmaz emniyetinle dağıt. Beni bu gizli sancıdan kurtar; bedenimi yeniden hafif, yeniden sağlıklı ve yeniden hayat dolu eyle.</p><p><br></p><p>Şifanı rahmime ve tüm ruhuma bir bahar yağmuru gibi indir.</p><p><br></p><p>Amin.</p>