Sistit

<p>Allah’ım, bedenimin en mahrem kıyılarında sanki bir ateş yanıyor; her an bir sızıyla irkiliyor, her adımda o keskin ve yakıcı baskının altında eziliyorum.</p><p><br></p><p>İçimde dinmek bilmeyen bir fırtına var; sanki bedenim sürekli bir şeyleri dışarı atmak istiyor ama her defasında sadece o keskin acıyla karşılaşıyorum. Hayatın akışı, bu yakıcı sancı yüzünden kesintiye uğruyor; ne bir yerde huzurla oturabiliyorum ne de zihnimi bu baskıdan kurtarabiliyorum. O aniden gelen, engel olamadığım sıkışıklık hissi beni çaresiz ve mahcup bırakıyor; kendimi kendi gövdemin içinde bir tutsak gibi, sürekli o dar kapının eşiğinde beklerken buluyorum.</p><p><br></p><p>Sanki bir nehir yatağı tıkanmış da suları bulanmış gibi... İçimdeki o temizlik ve ferahlık hissi yerini, her hücremi sarsan bir yanmaya bıraktı. Gecelerim bölünmüş, gündüzlerim o bitmek bilmeyen sancılı çağrıyla gölgelenmiş durumda. Bu küçük görünen ama ruhumu bu denli yoran, hayat enerjimi emen gizli yara beni çok yıpratıyor.</p><p><br></p><p>N'olur Allah’ım, bu yakıcı ateşi senin 'Selâm' isminin serinliğiyle söndür. İçimdeki o iltihabı, o sızıyı ve o gerginliği bir bahar yağmuru gibi akıtıp götür. Bedenimin yollarını senin şifalı nurunla temizle ve ferahlat. O keskin bıçak darbeleri gibi hissettiren acıyı, şefkatinin yumuşak dokunuşuyla dindir.</p><p><br></p><p>Bana bedenimin yeniden sağlıklı, temiz ve huzurlu aktığı günleri bağışla. Beni bu sürekli tetikte olma yorgunluğundan ve canımı yakan bu daralmadan kurtar. 'Şâfî' isminle hücrelerime esenlik ver; beni içten dışa yıkayıp arındırarak sağlığın o dingin limanına ulaştır.</p><p><br></p><p>Amin.</p>