Yooperlite Moon Küre

<p>Taşın da gecesi var.</p><p>Yeraltının karanlık mahzenlerinde, ateşin çoktan öldüğü sanılan yerde, kızıl bir renk hala soğuk.</p><p>Yooperlite… </p><p>Gündüz vakti alelade bir kaya suretine bürünüyor, ne gösterişe tenezzül ediyor ne de içindeki kızıllığı ele veriyor. Fakat gecenin mor ışığı tenine yürüdüğünde, taşın bütün damarlarında eski bir yangın başlıyor. Sanki dünyanın ilk ateşinden bir parça, soğumuş kayanın içinde diri kalmış gibi bir his. </p><p>Bu nasıl bir yaradılıştır ki taş, kendi güzelliğini güneşten bile esirger? </p><p>Karanlığın kuytusunda kızaran bu taşa bakarken şu var zihnimde; yerin altında da bir gök var ve orada yıldızlar kızıl doğar. </p><p>Yooperlite,o yeraltı semasının tablosu sanki. </p><p>Kim bilir, kaç bin yıllık bir gecenin ateşi dolaşır şimdi avucunun içinde? Ve kim bilir, insan kendi karanlığına inmeye cesaret etse, etinin altında daha neler kızarır?</p><p><br></p><p>Yüzeyi krater gibi. </p><p>Ay gibi.</p><p>Kalbimiz gibi.</p><p>Sırlarımızın şifası gibi.</p><p>.</p><p>Beni Allah'ın varlığına defalarca ikna eden taşların şifasına sağlık....</p>