21

<p>Biz kadınlar kendimizi ne vakit bu kadar terk ettik? </p><p><br></p><p>Suyun önünde saçını çözen, ayın hangi gecesinde kanının ağırlaşacağını bilen, bir erkeğin ağzından çıkan sözden evvel göğsündeki niyeti duyan kadın nereye gitti? </p><p><br></p><p>Kadın ne zaman kendisine verilen kudreti dışarıda aramaya başladı, işte orada şehirler önce içeriden battı.</p><p><br></p><p>Kadın olmanın bilgisi öğrenilmez çiçeklerim; etin altında hatırlanmayı bekler. </p><p><br></p><p>Rahim onu bilir. Kan onu bilir. Su görünce ürperen ten bilir. Bir taşa sebepsizce uzanan el bilir. </p><p><br></p><p>Lemurya'nın sessizliği, Atlantis'in gürültüsü de battı.</p><p>Geriye saçları okyanuslara dağılan kadın bilgeliği kaldı.</p><p><br></p><p>Aura lemuryan ve gem larimar kullandım bu dizilimde. Safiri, yakutu, zümrütü, turmalini aynı çemberin içinde, mücevher dinginliğinde.</p><p>İçim, kalbim, dişiliğim 21. yy'ın en şehvetli inşaasına başladı.</p><p><br></p><p>Şifa olsun.</p><p> </p><p>(Buna da hayran kalırsınız larimarın içinde beyaz damarları var inanılmaz)</p><p><br></p><p><br></p>