Hâfeze-ye Sang

<p>Denize düşen ince kabuğu da, çamurun altında kapanan eğreltiyi de, bir canlının son kıvrımını da alırım. Üzerlerine çağlarımı yığarım. Suyu çeker, eti susturur, boşalan yerlere taş doldururum. Bir vakit solungaç olan şeyi damar, yaprak olan şeyi kaya ederim.</p><p>Sonra siz gelirsiniz.</p><p>Bir taşı kırarsınız ve içinden size ait olmayan bir öğleden sonra çıkar.</p><p>Orada bir deniz hala çekilmemiştir. Bir yaprak çürümeyi henüz bitirmemiştir. Küçücük bir kabuk, milyonlarca yıldır düştüğü yerde durmaktadır.</p><p>Siz buna fosil diyorsunuz.</p><p>Ben, unutmamak diyorum.</p><p><br></p><p>Bakır Dağı'nın Hanım'ını, fosillerin duygularını diziyorum...</p><p>Allah'ın tabloları zarif şifa taneleri...</p><p><br></p><p>Yine çok severek dizdim ve kapattım. Gösterişli bir şifa mücevheri.</p>