Mavka

<p>Zihnimde ormanın şarkısını duyuyorum sanki. Dizlerine vurup hırçın bir şekilde dans eden kadınlar. Saçları dağınık, yüzleri kirli. Ayakları çıplak ve o vahşi hayata rağmen topukları pembe ve yumuşak. </p><p><br></p><p>Ormanın şarkısını duyuyorum sanki. Bir alev etrafında zafer kutlamaları. Mavka Mavka Mavka...</p><p><br></p><p>Mavka bir ruhun adı. En hüzünlü, en vahşi ve ormanların derinliklerinde saklı kalan o ele avuca sığmaz ruh Mavka.</p><p><br></p><p>Yaşamın o en coşkulu, en tutkulu çağında trajik bir şekilde koparılmış, ancak doğanın o sarsılmaz ve ateşli öfkesiyle yeniden var olmuş dişil bir direniş. Mavka gücü örtülenen tüm kadınların sesi. </p><p><br></p><p>Mavka’yı çağırmak, içindeki o kaskatı kesilmiş korkuları yakmak, modern dünyanın üzerimize cansız bir toprak gibi örttüğü o gri beton duvarları yıkıp yeniden toprağın ve ateşin sesine uyanmak.</p><p><br></p><p>Cayır cayır bir karnelyan Mavka. Tacı bakırdan... Tacın üzeri değerli taşlarla işlenmiş Mavka'nın.</p><p><br></p><p>Şifası ne biliyor musunuz?</p><p>Dokun bilekliğine ve iste;</p><p>Mavka! Ruhunu buraya davet ediyorum. Gel ve çözemediğimi çöz!</p><p>..</p><p>Mavka sensin!</p><p>Hikayeni Hatırla</p><p><br></p>