Zan-e Jarih-dar-Gönlü Kırık Kadın

<p>Zan-e Jarih-dar....</p><p>Bu formülün de adı bu oldu. Yine farsça... Farsça duyguları ne kadar güzel tanımlıyor. Belki de benim geçmiş yaşam hikayelerimden kalma bir meselemdir. :)</p><p>Gönlü yaralı kadın demek Zan-e Jarih-dar...</p><p><br></p><p>Taşları birleştirdiğim aksesuarları çelik. Yurtdışından getirdim çok yakıştı taşlara.</p><p>Neyse konu bu değil.</p><p>....</p><p>Gönlü yara almış kadınların olsun bu enerji.</p><p>Hadi o zaman konuşalım mı Allah ile;</p><p><br></p><p>Ey yaraları sarmayı en iyi bilen, ey kalplerin tek merhem sahibi olan Allah’ım... Canım sevgilim.</p><p><br></p><p>Huzuruna, ruhumda taşıdığım derin izlerle ve binlerce yıllık kırgınlıkların ağırlığıyla geldim. Ben ki yeryüzünün her köşesinde canı yanmış, kalbi örselenmiş, onuru zedelenmiş tüm kadınların sessiz çığlığıyım. Üzerimde taşıdığım bu yaralar, toprağın, suyun ve yaşamın aldığı yaralardır. Ben, "Zan-e Jarih-dar" olarak, bu ağrıyı bir madalya gibi göğsümde taşımaktan yoruldum.</p><p><br></p><p>Şimdi bu yaraları senin sonsuz merhametinin şevkiyle yıkamaya geldim. Kalbimin kırık parçalarını senin el-Cebbâr isminle birleştir, ruhumun kararmış yanlarını senin el-Latîf isminin zarafetiyle aydınlat. Ben bu yaralardan kaçmıyorum, onları senin izninle ve yardımınla iyileştirip dönüştürmek istiyorum. Toprak nasıl ki üzerine basıldıkça bereketleniyor, yağmurla yıkandıkça canlanıyorsa benim ruhumu da öyle tazele.</p><p><br></p><p>Kendi acımın içinde boğulup seni unutmaktan, yaramı kutsallaştırıp kurban rolüne bürünmekten sana sığınırım. İyileşmek, aslında kendimi senin varlığında yeniden inşa etmektir. Bana öyle bir güç ver ki; ellerimle sadece kendi yaralarımı değil, yeryüzündeki tüm incinmiş ruhları sarabileyim. Yaralı olmak bir zayıflık değil, senin şifana giden en kısa yoldur; bunu bana unutturma.</p><p><br></p><p>Allah’ım, ruhumu kendi gölgemden, zihnimi geçmişin hayaletlerinden arındır. Beni senin o kuşatıcı huzurunda, yaralarından ışık sızan bir uyanışa eriştir.</p><p><br></p><p>Şifa olsun</p>