KRONİK YORGUNLUK SENDROMU

Bedenin Susuşunda Saklı Ruhun Konuşması <strong>Kronik Yorgunluk Sendromu Nedir?</strong> Tıbbi adıyla Myalgic Encephalomyelitis (ME/CFS) olan bu sendrom, nedeni açıklanamayan ama yıllar sürebilen fiziksel ve zihinsel tükenmişlik hâlidir. Uykuya rağmen geçmeyen yorgunluk En küçük eylemde tükenme Konsantrasyon güçlüğü Kas ağrıları, baş dönmeleri Enerji seviyesinin günlerce çökmesi Tıbbın bu hastalığı hâlâ “anlamlandıramadığı” söylenir. Zira kronik yorgunluk, “yorulmak” değildir. Nedir peki? Sürdürmek zorunda kalınmış bir benliğin çöküşüdür. <strong>Bu Yorgunluk Nerenin Yorgunluğu? – Duygusal ve Ruhsal Katmanlar</strong> Bu sendrom, genellikle şu insanlar arasında yaygındır: Hep güçlü durması gerekenler. Hep anlayanlar. Hep taşıyanlar. Ama bir gün, artık taşıyamayanlar. Ve çoğu zaman şu temalara dokunur; Kendini iptal ederek hayatta kalmaya çalışmak Hayatın öz ritminden kopup dış dünyanın temposuna göre var olmaya çalışmak Hep “yapmalıyım”lar içinde ne hissettiğini unutmak Uzun süreli içsel bastırma: öfke, hayal kırıklığı, yas Ruhun enerjisiz değil, küskün olması Sözde sakin ama içeride yorgun bir savaşçı gibi yaşamak Ve en çok da: “Durmak istiyorum ama durursam yıkılırım” korkusu Kronik yorgunluk, ruhun artık kendi ritminde yürümek istemesidir. Dışarıda hızlıca dönmeye çalışan dünyanın ortasında,içte zamanın durmuş gibi hissettirdiği bir yer vardır. Bu hastalıktek bir cümle ile anlatılabilir. “Artık hiçbir şeye kendimi taşıyamıyorum.” <strong>Mineraller, Biyokimya ve Taşlar</strong> Kronik yorgunluk sendromunda bedende genellikle şunlar gözlenir: Magnezyum eksikliği → kas ve sinir sisteminin tükenmesi B12 ve demir eksikliği → enerji üretiminde düşüş Adrenal tükenme → kortizol düzensizlikleri Mitokondriyal enerji düşüşü → hücresel çöküş Bunlar somut ama ruhun sessizliğini örten göstergelerdir. Çünkü hücre yorulmaz; yorulan, ona anlam taşıyan kişidir. Her şey soyuttur dikkat edin. Taşlar ise burada mineral görevinden ziyade başka bir şifaya aracı olur. Taş iç ritmi hatırlatan kadim bir aygıt gibidir. Taşın sabit frekansı, “hep uyarılmış” bir sinir sistemine sürekli telkin gönderir; “Her şeyi bırak. Şimdi kendine dön.” Yani taş, duruş öğretir. Ve bu yorgunluk, çoğu zaman “durmayı bilmemekten” doğmuştur. “İnsana kendi nefsiyle baş başa kaldığında, nefsi onu tüketir.” (Tefekkürle, Kehf Suresi’nin gölgesinde) Kronik yorgunluk, nefse göre kurulmuş hayatın yıkım sinyalidir. Taşlar, nefse değil ruha hizmet eder. Kronik yorgunluk, dünyaya ait olan her şeyi yapıp…kendine hiç dönmemiş birinin sessiz isyanıdır. İlaçlar belki uykunu getirir, vitaminler belki kasını rahatlatır… Taşın yaptığı şey nedir biliyor musunuz çiçeklerim; Sessizliğine eşlik etmek.