Mercan Kalpli Duruze

<p>Druze kalsitin herkes güzelliğinden bahseder. İnanılmaz görüntüsüdür en çok konuşulan. Hakeder de.</p><p>Ama bir de Safir zihni ile bakalım taşa.</p><p>Yer katmanlarının en kuytu köşesinde, beşerin gözünden ırak, sessizce oluşan bir taştır druze kalsit. Şeye benzetirim; sanki toprağın derininde "Kün" emrine amade beklerken, üzerine düşen nuru bin parçaya bölüp her bir zerresiyle ayrı bir şükre duran bir secde hali gibi o minik zarif ışıltılı iğneleri. Ol emrini alır ve yanar....</p><p>İnsanlığa "bak gerçekten gördüğümüzün ötesi var" bilgisidir görünüşü.Sanki yeryüzü karanlığına teselli olsun diye indirilmiş ve kristal kalıbında dondurulmuş gibi bir havası var. Üzerindeki binlerce küçük dişçik, aslında binlerce dil sanki her biri kendi lisanıyla Yaradan’ı tesbih eder.</p><p>Duruze’nin üzerindeki o sayısız kristal (fotoğrafa bakarsanız göreceksiniz), "çokluk içinde tekliği" hissettirmiyor mu? Her biri ayrı parlıyor ama hepsi tek bir gövdede, tek bir özde birleşiyor. Tıpkı bizim de ruhumuzun durulup, parçalanmış düşüncelerden sıyrılarak Tevhid’e yönelmesi gibi... (Duygulandım şu an)</p><p>Binlerce yılda, damla damla biriken bir sabrın sonucu bu taş. İnsana, hamlıktan pişmeye giden yolun sessizlikten ve bekleyişten geçtiğini hatırlatmıyor mu?</p><p>Mercandan bir kalp koydum içine. Zarif boynunda eşlik edecek sana doğanın süslü cevheri. </p><p>İlk kez deneyimliyorum bu formunu ve biliyorum; taşı boynuna o görünmez iple taktığında ve aynaya yöneldiğinde hayran kalacaksın aynadaki aksine....</p><p><br></p><p>Şifa olsun</p>