Hâl Mercan

<p>Denizin hırçın dalgaları altında, güneşin bile ulaşmaya hayâ ettiği o derin karanlıkta, taş kesilmiş bir kan damlası gibi parlar <strong>Mercan. S</strong>anki yerin kalbi sökülmüş de denizin dibine bir şifa nişanesi olarak bırakılmıştır. Size ilginç minik bir hikaye yazayım;</p><p>Mitolojinin tozlu sayfalarında, bakışıyla alemi taşa çeviren Medusa’nın başı vurulduğunda, toprağa düşen her damla kanın denizin tuzlu suyuyla birleşip donduğu anlatılır. Her biri bir mercan.Ölümün ve dehşetin içinden böyle bir zinetin doğması, aslında ruhun en büyük simyasına işaret ediyor. İslam’ın hikmet süzgecinden geçtiğinde bu hikaye, nefsin o taşlaştıran kibirinden kurtulan ruhun, ilahi bir aşkla yeniden hayat bulmasına dönüşür. Şer gibi görünenin bağrından, Rahman’ın "Kün" emriyle bir mucizeye dönüşüyor. </p><p>Mercan, bir dervişin kalbi gibi geliyor bana; dışı sert ve mukavemetli, içi ise vuslat ateşiyle kıpkırmızı. Denizin dibindeki o zifiri karanlıkta bile renginden ödün vermemesi, bize "dünyanın kirine pasına rağmen içindeki cevheri koru" diyen içten içe bir mantra. </p><p>Bu mercan saf bir dilim mercan....</p><p>Bütün beden yapısını sergilemiş gözler önüne cömertçe.</p><p>Çok seveceksin ve her benim bu yazdığım cümeleleri kalbinde içselleştireceksin.</p><p>Şifasını sana en mahsun hali ile verecek.</p><p><br></p><p>Şifa olsun</p>