Gad Koç Kad Terazi

<p><strong><em><span class="ql-cursor"></span></em>&nbsp;I. Perde: Ruhun Getirdiği Eski Donanım (Koç)</strong> </p><p>Ruhun buraya tek başına hayatta kalmayı ezberlemiş, her kapıyı yumruğuyla açan hırçın bir nefer olarak geldi. Ruhundaki en büyük deneyim; tehlike anında ilk hamleyi yapmak, kimseden yardım beklemeden 'ben' diyebilmektir. Bu bir zamanlar senin kalkanındı; ama şimdi o keskin kılıç, başkasının kalbine giden yolları kesen bir prangaya dönüştü.</p><p><br></p><p><strong> II. Perde: Ruhun Dönüşmesi Gereken Yeni Bilgelik (Terazi)</strong> </p><p>Şimdi o kılıcı kınına sokup, karşındakinin gözlerindeki ilahi aynada kendini görme vaktidir. Bu yaşamda 'ben' zaferlerinden vazgeçip, adaletin ve dengenin zarif işçisi olmaya çağrılıyorsun. Şifan; kendi sesini kaybetmeden başkasının şarkısına eşlik edebilmekte, o hırçın ateşi bir huzur kandiline dönüştürmektedir.</p><p><br></p><p> "Rabbim, içimdeki bencil hırsı sustur; beni kendimi yok saymadan 'biz' olabilmenin o ince nizamıyla rızıklandır."</p><p><br></p><p>Kuran Sözü</p><p> <em>"İnsanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder."</em> (Nisâ Suresi, 58)</p><p><br></p>