Ms-Multipl Skleroz

<p>Bu konuyu irdelememin sebebi son zamanlarda fazlasıyla karşıma çıkıyor olması. Kendi çevrem özelinde de. Biraz birlikte bakalım.</p><p>Tıbbi düzlemde MS, bağışıklık sisteminin, sinir liflerini koruyan o muazzam kılıfa (miyelin) saldırmasıdır. Bu kılıf zarar gördüğünde, beyinden gelen emirler organlara ulaşamaz; yollar tıkanır, mesajlar havada asılı kalır. Şifacının gözünde ise bu, bedenin kendi muhafızlarının kendi öz sarayına saldırmasıdır. Bu, ruhun bedenle konuştuğu o "altın kabloların" aşınması, varlığın fiziksel alemdeki koordinatlarını yitirmeye başlamasıdır.</p><p>Tekamül yolunda MS ise bize farklı bir bakış açısı veriyor. Görüyoruz ki MS genellikle <strong>"aşırı kontrol"</strong> ve <strong>"katı mükemmeliyetçilik"</strong> ile örülmüş bir ruhsal zeminde filizlenir. Kişi dünyayı, çevresini ve en çok da kendini öyle büyük bir disiplinle idare etmeye çalışır ki, sinir sistemi bu yükün altında "kısa devre" yapar. Beden, ruhun o katı kurallarına ve bitmek bilmeyen temposuna bir "duruş" sergiler: <em>"Sen beni duymuyorsan, ben de senin emirlerini organlarına taşımıyorum."</em> MS, bir kadının hayatındaki aşırı yükleri bırakıp, mutlak teslimiyete geçmesi için verilen en sert ve en derin derstir.</p><p> "İpin Kopuşu" ve Hâblullah :) Nedir bu?</p><p>Kur’an-ı Kerim’de <strong>Âl-i İmrân 103.</strong> ayette geçen bir kavram vardır:</p><p><em>"Hep birlikte Allah’ın ipine (Hablullah) sımsıkı sarılın, parçalanıp bölünmeyin..."</em> Kendi persfektifimden baktığımda, MS bedensel bir "parçalanma ve bölünme" hali olduğunu görüyorum. Sinirler arasındaki o bağ (ip) koptuğunda, insan kendi içindeki birliği yitirir. Buradaki ilahi işaret, kadının kendi içindeki parçalanmışlığı durdurup, o "kopmaz ipe" yani kendi öz kaynağına geri dönmesidir. MS, bedenin dış dünyayla kurduğu sahte ipleri koparıp, ruhu sadece Yaradan'ın ipine tutunmaya zorlayan bir inzivaya davettir.</p><p>Hayatı idare etme gücünü biraz bırak. Bırak ayakların seni her yere taşımasın, bırak ellerin her şeyi tutmasın. Belki de bu kez ruhun, bedenin yardımı olmadan bir yerlere varmak istiyordur. Şifa, o zayıflayan kılıfların ardındaki çıplak ruhunu sevmekle başlar. Sen o kırılan kılıflardan daha fazlasısın.</p>