Yuyariy Willakuykita-Hikayeni Hatırla

O gün son kez bir araya geldiğimizi kimse bilmiyordu.

Benim dışımda.

Son hikayemiz sanmıştım. Son kez herkesi bir araya topladım.

Sahi şifa neydi?

Güvenmek?

Tükenmek?

İnancın zikriyle yorulmuştu kalplerimiz. Yaradanı sevmek adanmışlığın en şehvetli hali.

Kaynadı yine o solgun ateşte kazan….

Toplandı otlar malum aklımız kadar.

Bilmiyordu kimse son kez birbirimizle göz göze geldiğimizi…

Birlikte verdik o son nefesimizi….

Bilmiyordum yaşayarak da Allah’ın sevilebileceğini.

Ruhlar birbirine aşina, verilen söz baki.

And dağlarının eteklerinde bir Peru sözü kilitlendi.

21. yüzyılda yine yeniden tam zamanında buluşmaya yeminli ruhların bilekliği bu.

Peru’da yarım kalan hikayenin eksik parçası 51.

HADİ TOPLANALIM YENİDEN.

ALLAH’I YAŞAYARAK SEVECEĞZ.

BU SEFER HİKAYEMİZİ ONURLU BİTİRECEĞİZ.

Quechua diliyle son sözümü söylerim;

Yuyariy Willakuykita

Hikayeni Hatırla

Safir’in….

.