PERİDOT-PİRİT KOLYE

Bu kolye, görülmeyenle bilinenin, kalple göz arasındaki yolculuğudur. Pirit ile Peridot, birbirine hem zıt hem tamamlayıcı iki taşın toprak üzerindeki keskin buluşmasıdır. Biri altının hayaliyle yanıp tutulan maden halklarının ışıldayan taşı, diğeri eski kehanetlerde göğün gözü diye anılan derin bir idrak kapısı.

Pirit, Eski Ahit metinlerinde Tanrı’nın çırılçıplak kudretine benzetilmiştir. “Ve O’nun görüntüsü, ateşle ağdırdılır göklerin üzerinde.” (Hezekiel 1:27). Pirit, yeryüzünde en çok altın zannedilen ama altından daha keskin olan taştır. Bu sebeple, sürekli olarak çalınmış gerçeklikleri şifalandıran bir alana sahiptir. Sahte ışıkların arasından gerçek parlaklığı seçebilenlerin yoldaşıdır. Aynı zamanda, batı geleneğinde “yeryüzüne yağmur gibi inen servet taşı” olarak bilinmiştir.

Peridot ise, Zebur’da Cennet Bahçeleri’nin kapılarında dizili şifa taşlarından biri olarak anılır. “Ve bahçede yollar Peridot ile bezenmişti, üzerinde meleklerin ayak izi vardı” (Zebur’dan gelen geleneksel bir aktarım). Peridot, kalp alanının çöküntülerinden yeşeren bir taştır. Bastırılmış neşeyi ve unutulmuş şükrü hatırlatır. Gönlün bereket kapısını aralar.

Bu kolye, hem madeni hem ilahi olanın kavşağıdır. Pirit, dünyasal olanın ışığını yükseltirken; Peridot, kalbin en derininden dua eden sesi yüzeye taşır. Birlikte kullanıldıklarında, bereketin hem maddi hem manevî boyutunu aktive ederler.

Kur’an-ı Kerim’de “Kim Allah’tan korkarsa, O ona ummadığı yerden rızık verir” (Talak 65:3) buyrulmuştur. Bu kolye, o korkuyu tevekküle; o tevekkülü rızık kapısına dönüştüren süreç için bir enerji alanı inşa eder.

Taşıyan kişide, yaratılışın içe yazılmış hatırası uyanır. Bu hatıra, yaratılışın ilk “Ol!” emrinde gizli olan bolluk nizamına aittir.

Kolye, işinin ehli olanlara gelir; kalbiyle göz arasındaki perdenin inceldiği vakitte. Çünkü bu iki taş, şükrün gerçek ütopyasına açılan ışıklı bir eşiktir.