Diopsit Küre Kolye

İnsanlığın en ağır yükünü taşıdığı bir çağda, gökyüzü yeryüzüne eğilmişti. Kalpler daralmış, göğüsler sıkışmış, umut nefes alamaz hâle gelmişti.O vakitlerin taşı sanki diopsit. Crying Stone diyorlar diopsite yeryüzünde. Ne etkileyici.

Gözyaşı bize hep ayıp bildirilmiş. Tut demişler kendini tut. Oysaki su toprağın şifası imiş. İnsan da toprağa sevdalı iken neden tutulması gerekirdi gözyaşı?

Aslında çok başka şeyler yazacaktım buraya ama şak diye bu ayet girdi zihnime

ELEM NEŞRAH LEKE SADRAK

“Senin göğsünü açıp genişletmedik mi?”

Şaşırdım hemen Kurandaki sayısal değerlerine baktım ayetin.

596. sayfada ayet. Zaten kayıp 5’in 9 ve 6 sı tamam dedirtti bana. Hoşgeldin. İkilikten birliğe geçiş aynı zamanda.

İnen 143. ayetmiş bu ayet.

94. sure…9+4=13

Görüyor musunuz sayıların dansını…

94 sayısı, yeryüzünün dört yönünü işaret eder. Kalbin dört odası gibi, sıkışmış nefesin dört yana açılışını.
1. ayet, başlangıcın kodu, Sıkıntının tek bir kapıyla açılması.
8 ayet, Arş’ı taşıyan sekiz melek (ben yazmadım bunu) her biri bir göğsü ferahlatır.

Taşa elini koyduğunda bu sayıların kapısı açılır. 94, sana dünyanın dört yanını; 1, sana tek olanı; 8, sana Arş’ın taşıyıcılarını; 2, sana ikilikten çıkışı hatırlatır. O an taş, gözyaşını rahmete çevirir.

—

Ve diopsit, kalbine şöyle der:
“Senin göğsünü açıp genişletmedik mi? Senin yükünü üzerinden almadık mı? Bir zorlukla beraber bir kolaylık yok mu?”

.

Bakara serisinde olduğu gibi bu ayet mi çalıştıracak bu taşı?

Şaşkınım.

Burada dursun bu.