Rabbim’in Papatyası

Rabbim’in papatyası her bir alâk.

Nûftenin pür-i pak yolculuğu 15’in 51’e ilahi sevdası.

Rabbim’in papatyası su kristallerinin adımları ardında.

Allahım’ı hayal ediyorum 3 kuruşluk aklımla bazen.

Önünde kocaman bir bilgisayar var. Kocaman kocaman ekranlar.

Heybetli görkemli bedeni ile ağır ağır yürüyor bembeyaz bulutların arasında.

Böyle beyaz pelerini var upuzun ama, içinde beyaz elbisesi var asla pantolon giymiyor.

Beyaz bembeyaz pamuk şeker gibi sakalları var Rabbin’in. Sakallarında hiç sarılık yok. Saçları gür ve bembeyaz. Boyun hizasında ama toplamıyor.

Rabbim’i hayal ediyorum 3 kuruşluk aklımla. Ekranlara bakarken bazen kızıyor bize. Cık cık cık cık diyerek hafifçe öfkeleniyor, bazen ise uzun uzun ekrana dalıp gidiyor bizi izlerken. Ah çocuk diyor. Ah be çocuk. Bitir artık bu işi.

Oku diyor sıklıkla

Oku demedim mi ben sana

Rabbimi hayal ediyoruk 3 kuruşluk aklımla.

Bazen bir tuşa basıyor, Sanki “OL” emrini veriyor. Orada bir coğrafyanın bir dağında yeşeriv eriyor bir kristal. Şöyle bir uzaktan bakıyor yarattığına, o gün tam da sanat aşkında bol da vakti var. Süslüyor taş parçasını.

Bazen bir gül, bazen bir papatya.

Sonra da demiş ki;

Safir kıza gitsin bu papatya.

O bilir ne yapacağını bu taşla.

Sözü var galu beladan bana.

Dizecek temiz şifasını oyuna girene kadar.

Gönderin bu taşı Safir kızın yolculuğuna.

15’in Hicr Suresinin 51 Peru yolculuğuna bembeyaz bir papatya.

.