AKUAMARİN KOLYE

Akuamarin, hafızada unutulmuş seslerin yankısıdır. Bebekken yutulan çığlık, gençken bastırılan haykırış, yaşlıyken susulan hakikat, bu taşın titremesinde açığa çıkar. Titrer. Titreşimin minerali akuamarin.

Eski anlatılarda, sulara gömülen bir kraliçenin, son anında taşı göğsünden çıkarıp avucunda tutarak gözlerini kapadığı söylenir. O günden sonra, akuamarin hafızayla özdeşleşti. Çünkü taş, suyu unutmaz. Su, insanı unutur. Taş kalır.

Ruhsal düzlemde, boğazla göğüs arasındaki sıkışmayı çözer. Geceleri uyanıp konuşamayanların, rüyasını sabah unutup hüznünü taşıyanların, sesi içe gömülenlerin taşıdır.

Bizim taşımızdır bizim 🙂